De 'Auteur'

Zelf ben ik bij Fokker gaan werken in 1981. Na een scholing op de interne bedrijfsschool ben ik begonnen op de plaatwerkerij (afdeling profielen HPG-51) op Schiphol oost. Op deze afdeling werden o.a de stringers voor de F28 , F27 en de Ariane gemaakt.
Fokker werkte in die tijd samen met Mc Douglas om de MFD-100 te ontwikkelen, dus werk genoeg...
Echter nog geen half jaar later werd deze samenwerking verbroken en moesten er veel werknemers welke er het laatst waren bijgekomen weer vertrekken, ondermeer ook ondergetekende. Door snel over te stappen van de produktie naar de bedrijfsbeveiliging kon ik mijn werk bij Fokker behouden, natuurlijk met het idee om als de storm was geluwd weer terug te gaan naar de produktie.

Na drie jaar bij de beveiliging te hebben gewerkt kreeg ik de kans om weer terug te keren naar de produktie en wel naar de plaatwerkerij in Papendrecht. Dit was gezien de reistijden en afstand (naar Gouda) niet echt een slimme zet en eerlijk gezegd miste ik de sfeer op Schiphol. Na wat bellen en schrijven (e-mail was er toen nog niet) kon ik aan de slag als "huismeester" op het hoofdkantoor van Fokker in Amsterdam-west. Fokker was bezig het hoofdkantoor te verhuizen naar een nieuw onderkomen in zuidoost en men kon daar wel wat extra handen en voeten gebruiken.In 1986 was de verhuizing afgerond en zo ook mijn baan als huismeester. In overleg met mijn toenmalige chef ( het woord manager bestond toen nog niet) ben ik gaan werken bij de F16 produktie als medewerker op de kwaliteitsafdeling. Dit was in de tijd dat Fokker bezig was om de F100 en de F50 te ontwikkelen en er in de produktie erg veel mensen nodig waren. Eindelijk na veel omzwervingen dus nu de kans om weer met de handen te gaan werken.

Begin 1990 begonnen op de metaallijmafdeling op Schiphol. Op deze afdeling werden vleugelpanelen en rompdelen "gebakken".In 1992 ben ik  met de afdeling mee te verhuisd naar een splinternieuwe fabriek op Ypenburg.
De tijd op Ypenburg was gezien de collega's en werkzaamheden had ik voor geen goud willen missen. Deze tijd was er ook een van vele reorganisaties, vier stuks om precies te zijn en ik heb dan ook vaak afscheid moeten nemen van vele collega's.
Eind 1995 werd wel duidelijk dat het doek voor Fokker zou gaan vallen. We zijn in februari nog met alle werknemers naar Den Haag geweest om te demonstreren maar echt veel zin heeft dat niet gehad, het was eigenlijk meer het gevoel dat je er nog iets aan hebt gedaan.

Maart 1996, na enkele weken tussen hoop en vrees te hebben geleefd gebeurde het onvermijdelijke... Fokker was falliet en het personeel had tot tien uur s'morgens de tijd om het terrein te verlaten.
Na een omscholingsperiode van een jaar ben ik in 1998 bij de KPN als automatiserings-medewerker aan de slag gegaan. In het jaar 2001 toch weer in de luchtvaart terechtgekomen en wel bij de KLM waar ik tot op heden werkzaam ben.
Al met al heb ik bij Fokker ondanks de vele reorganisaties en dus onzekerheden  met plezier gewerkt. Zou ik ooit nog terug willen ? Nee, Fokker is verleden tijd, het is een mooie herinnering en dat moest maar gewoon zo blijven.

Godert Schouten            
personeelsnummer 23048