|
||||||
|
Anne Cor Groeneveld: Airbus A380, de IVW en de waarheid 23-07-2006 Het was een eervolle uitnodiging om op 18 januari vorig jaar de onthulling bij te wonen van de Airbus A380, maar op mijn vragen over de eerste vlucht bleef Airbus het antwoord schuldig. Iemand fluisterde mij toe dat er nogal wat losse draadjes lagen in de buik van het vliegtuig. Het zou wel voorjaar worden voordat de reus het luchtruim zou kiezen. Mijn spottervrienden hebben gepost vanaf begin maart en half april werd iedereen gemobiliseerd. Ik kon pas op de 20ste april aanwezig zijn en in een soort commune kampeerden we met veel internationale belangstellenden langs de startbaan van Toulouse. Na zonsondergang waren er sterke verhalen, maar ook meer filosofische thema’s. Populair was de discussie over de waarheid. Vooral de vragen en beschrijvingen over de waarheid van de Franse en Duitse filosofen Descartes en Nietzsche waren regelmatig onderwerp van gesprek. Het mag duidelijk zijn dat onze Duitse en Franse vrienden verschilden van mening over het een en ander maar over één ding waren zij het eens. De gezamenlijke inspanningen van beide naties rond de A380 was een succes en bracht zelfs de grootste filosofische discussies terug tot kleine interpretatieverschillen. Het was een heerlijke tijd maar het duurde maar een week want op 27 april was de grote dag. De statige Airbus koos het luchtruim en midden tussen een massa klikkende camera’s kon ik het typische gebrom horen van de vier machtige motoren. Wat zou het toch mooi geweest zijn wanneer Fokker deel uitgemaakt zou hebben van dit succes, zo bedacht ik mij met enige weemoed. Maar met de luchtdoop van de A380 hebben de Fransen en de Duitsers, samen met de Britten en Spanjaarden, de aanzet gegeven voor een nieuw deel van de luchtvaartgeschiedenis, stelde ik vast, terwijl de hemel bijna verduisterde door de grote Super Jumbo. Allen keerden wij verrukt huiswaarts. We deelden een bijzondere gebeurtenis die de wereld van de luchtvaart structureel zal veranderen. Inmiddels heeft Emirates 45 A380’s besteld, Singapore Airlines 20 en Air France 20 stuks. De F-WWSA vliegt inmiddels en de laatste 2 letters staan natuurlijk voor de nieuwe aanstaande eigenaar. Ons gezin heeft inmiddels de eerste vakantie met de A380 geboekt. We gaan met de kerstdagen, met Singapore Airlines van Frankfurt naar Singapore en met Emirates van Singapore via Dubai (we gaan daar een paar dagen skiën en golfen, en zoeken naar een tweede huisje op één van de Palm Islands, heerlijk gebied) naar Parijs. Helaas vliegt Air France pas vanaf het voorjaar 2007, anders was dat natuurlijk eerste keus. We verheugen ons erg om kennis te maken met de wereld van het nieuwe vliegen. Ja, eerlijk is eerlijk, we hebben Economy Class geboekt met ons viertjes want privé is Business Class toch iets te begrotelijk. Maar misschien krijgen we wel een upgrade want ik heb mijn airline ID natuurlijk niet ingeleverd met mijn afscheid. We hebben de excursies al geboekt in Dubai, we gaan onder andere de Burj Al Arab bekijken (7 sterren) en de aanleg van het nieuwe vliegveld voor 120 miljoen passagiers (ik begrijp dat er tot op heden nul klachten zijn over de aanleg en er worden geen zeldzame dieren uitgezet in het gebied). Ja, en toen kwam het slechte nieuws. Airbus-baas Noel Forgeard deelde een Zidane-kopstoot uit aan zijn eigen bedrijf door zijn belangen en die van zijn familie te verkopen. Vrijwel tegelijkertijd (natuurlijk berust elke verwijzing op louter toeval) maakte het bedrijf bekend dat er ernstige vertragingen zijn in de afleveringen van de A380. Het gerucht gaat dat men nog meer losse draadjes heeft gevonden in het vliegtuig. Ook schijnen sommige draadjes te kort te zijn en weet men van sommige draadjes niet waaraan ze moeten worden vastgemaakt. ‘Fly by wire’ krijgt plotseling voor mij een andere betekenis en ik bel met enige ongerustheid de reisorganisatie op. “Ja mijnheer, wij kunnen niet op een maand nauwkeurig zeggen wanneer uw A380-vlucht wèl door kan gaan”. “Ja, maar de kinderen zitten met hun schoolvakantie”, roep ik verontwaardigd. “Ach mijnheer, waarschijnlijk zijn uw kinderen al van school af tegen de tijd dat u gaat vliegen met de A380”, probeert de reisagent grappig te zijn. Het stoom komt inmiddels uit mijn oren. “Kijk mijnheer, ze zullen u vast wel een ander toestel aanbieden, ze hebben er genoeg”. “Ik wil niet met een ander toestel, ik wil juist met de A380”. “Ik weet niet of dat zo’n wijs besluit is mijnheer, ik heb mijn aandelen inmiddels van de hand gedaan. Goed voorbeeld doet goed volgen, vind u niet, hahaha.” Hulpeloos kijk ik naar de stapel krantenartikelen die ik bewaar. De door ILFC Baas Steven Udvar-Hazy neergesabelde A350 ligt er als een gecrashed papieren vliegtuigje bij. En de A380 met de Judas kopstoot van Zidane Forgeard ligt er naast. Onze vakantieplannen aan diggelen en ik kan aan mijn vrouw en kinderen niet uitleggen waarom ik niet met een Boeing 747 naar Singapore wil. Zeker niet aan onze buren die ik al vol trots van onze vakantieplannen had verteld. “Mijnheer, ik heb nog en leuke tip voor u”, sprak de reisagent. “U moet mevrouw Neppérus bellen van de Inspectie Verkeer en Waterstaat, die heeft een EU-verordening en dan wordt u prachtig gecompenseerd. Ik zou een Comité oprichten van alle mensen die nu hun A380 vluchten missen, dan kunt u wat verdienen, hahaha.” “Hoe bedoelt u”, vroeg ik met enige hoop in mijn stem. “Nou kijk”, vervolgde de reisagent, “die verordening vindt dat passagiers moeten klagen wanneer ze niet aan boord van hun toestel kunnen, dan hebben ze recht op Denied Boarding Compensation, en wanneer u nu al die mensen mobiliseert, dan is er vast wat te verdienen, misschien boek ik toch ook maar even een vluchtje voor mezelf, hahaha”. Boos geef ik een schop tegen de stapel papier en tussen alle krantenknipsels lees ik de naam van Onno van den Brink, de baas van Transavia: “Door de IVW wordt ten onrechte verondersteld dat de omvang van het aantal klachten van passagiers, zou inhouden dat luchtvaartmaatschappijen de regels niet goed toepassen. Transavia.com wijst erop dat de omvang van de klachten niets zegt over de gegrondheid daarvan. De werkelijke achtergrond van het aantal klachten is dat er nog steeds grote verwarring bestaat onder consumenten over wat nu precies de rechten zijn voor de passagiers op grond van de Verordening. Deze verwarring is volgens de maatschappij met name het gevolg van onvolledige en onjuiste berichtgeving vanuit de EU en de media”. Ja, en de reiswereld denk ik mopperend. “Transavia.com is er niet blij mee dat de IVW klachten op individueel niveau afhandelt. Dit zou volgens de maatschappij bij de passagier ten onrechte het beeld doen ontstaan dat hij via IVW zijn gelijk kan halen en dat de Inspectie de luchtvaartmaatschappij kan veroordelen tot het betalen van compensatie. Daarmee plaatst IVW zich – als toezichthouder - in een rol van geschillenbeslechter, een rol die zij als bestuursorgaan niet heeft”, vindt Transavia.com. Ik vertel de reisagent dat ik thuis zal overleggen over het al dan niet doorgaan van onze reis. “Nou dan hoop ik maar dat u een knappe annuleringsverzekering heeft”, was het laatste dat ik hem nog hoorde zeggen voordat ik boos de verbinding verbrak. Wie heeft er nu gelijk, wat is de waarheid, mevrouw Neppérus of de heer Van den Brink, Forgeard of de onderzoekers naar misbruik van voorkennis, zo vraag ik mij af terwijl ik terugdenk aan mijn kampeerweek in Toulouse. De Franse filosoof René Descartes zei in november 1619: Ik zit te denken dus ik moet er wel zijn (Cogito ergum sum). Dat zouden we ook op de A380 kunnen betrekken: Ik zie hem vliegen dus hij is er! De Duitse denker Friedrich Nietzsche stelde ruim 100 jaar geleden: Waarheid is een illusie die voor de menselijke soort onontbeerlijk is om te overleven. Er zijn geen feiten, alleen maar interpretaties. Nergens werkt het intellect zo leugenachtig als in de mens. Mensen zijn diep gedompeld in droombeelden en illusies. De A380 een droombeeld of illusie? Mijn zoontje sprak na thuiskomst uit school de grootste waarheid: Papa, we gaan toch op vakantie! Anne Cor Groeneveld
|
|||||